ความผิดพลาดข้อที่ 1: เริ่มต้นแบบ “แค่ลองดู” ด้วยความคิดแบบลูกจ้าง
เราถูกสอนตั้งแต่เด็กให้เป็นลูกจ้าง: ปริญญา งาน คำบรรยายลักษณะงาน และเงินเดือนตอนสิ้นเดือน มันเป็นรูปแบบที่น่าเคารพ แต่มันไม่ใช่รูปแบบของธุรกิจอิสระ
ตอนผมเริ่มต้น เพื่อน ๆ ต่างพูดกับผมเหมือนกันว่า “ถ้ามันได้ผลสำหรับนาย ฉันจะตามไป” ผมเชื่อพวกเขา แต่ไม่มีใครตามมาเลย ภายหลังผมจึงเข้าใจว่า โดยไม่รู้ตัว ผมได้ย้ายไปอยู่อีกโลกหนึ่งแล้ว ผมไม่ได้เป็นลูกจ้างอีกต่อไป ผมกลายเป็นผู้ประกอบการ แต่เพื่อน ๆ ของผมไม่ได้เป็น และนั่นก็เป็นสิทธิ์ของพวกเขา
“ขอลองดูก่อน”
ผมเห็นมาแล้วกี่คนที่สมัครอย่างกระตือรือร้น แล้วเลิกทุกอย่างในอีกสองสัปดาห์ต่อมาเพราะ “มันยากเกินไป”
ปัญหาอยู่ที่คำว่า “ลอง” เมื่อการเริ่มต้นใช้เงินไม่มาก เราก็คิดว่าไม่มีอะไรจะเสีย จึงไม่ได้ทุ่มเทจริง ๆ ผมเองก็เคยทำผิดแบบนี้ในช่วงแรก โดยนำเสนอแบบนี้: “ไม่ยากเลย แค่ใช้ผลิตภัณฑ์ พูดถึงมันนิดหน่อย แล้วก็ชวนคน” ผลก็คือ ไม่มีใครขายอะไรได้เลย เพราะผมส่งสารที่ผิด และไม่มีใครอยู่ต่อ
“การทุ่มเท” หมายความว่าอย่างไร
การทุ่มเทไม่ได้หมายถึงการใช้เงินมาก แต่หมายถึงการให้เวลา ความสม่ำเสมอ และความตั้งใจที่จะเรียนรู้ หมายถึงการยอมรับว่าผลลัพธ์ หากจะมา มักใช้เวลาหลายเดือน บางครั้งหลายปี และไม่มีอะไรรับประกันเลย
ขอพูดถึงผลิตภัณฑ์สักนิด เป็นเรื่องปกติที่จะรู้จักและใช้ผลิตภัณฑ์ที่คุณแนะนำ เพราะเราพูดถึงสิ่งที่เรารู้จักได้ดีกว่า แต่การซื้อให้ตัวเองมากขึ้นไม่ได้ทำให้คุณขายได้มากขึ้น อย่าซื้อสต็อกเพื่อ “ทำยอด” หรือเพื่อให้ถึงเป้าหมายเด็ดขาด เป็นความผิดพลาดที่ผมยังเห็นอยู่ และผมขอให้คุณอย่าทำ
สุดท้าย จะไม่มีใครมาทำงานแทนคุณ เราทุกคนต่างหวังจะเจอ “เพชรเม็ดงาม” ที่จะทำให้ธุรกิจเติบโต แต่ความจริงคือ คนที่สำคัญที่สุดในทีมของคุณคือตัวคุณเอง คุณไม่สามารถมีอิทธิพลต่อแรงจูงใจของคนอื่นได้ ตราบใดที่คุณยังไม่ได้พัฒนาแรงจูงใจของตัวเอง
- เราไม่ได้เริ่มธุรกิจเพื่อ “ดูว่าจะเป็นยังไง” เราเริ่มเพื่อเรียนรู้อาชีพหนึ่ง
- การทุ่มเทคือการให้เวลาและความสม่ำเสมอ ไม่ใช่การซื้อมากขึ้น
- ไม่มีผลลัพธ์ใดได้รับการรับประกัน ใครที่บอกเป็นอย่างอื่นกำลังทำให้คุณเข้าใจผิด
สิ่งที่ต้องทำในสัปดาห์นี้: เขียนสามบรรทัดลงบนกระดาษ: ทำไมคุณถึงสนใจธุรกิจนี้ คุณให้เวลากับมันได้จริงกี่ชั่วโมงต่อสัปดาห์ และคุณยอมรับได้ที่จะไม่มีรายได้เท่าไรในปีแรก เก็บกระดาษแผ่นนั้นไว้